مراد موافقت در سيرت و اخلاق و عادات و ساير امور باشد . يعنى ، همچنانكه آدمى چون در آيينه نظر مىكند صورت خود مىبيند ، نه امرى ديگر و اختلافى نمىبيند ، مسلمانان نيز بايد كه با همچنين موافق باشند . و محتمل است كه مراد آن باشد كه همچنانكه چون در آيينه نظر مىكنى در دل او صورت خود مىبينى ، بايد كه مسلم در دل مسلم جا داشته [ باشد ] به محبّت و دوستى ، و از ياد او غافل نباشد و از او در حال فراغت و سختى فراموش نكند . « و دليل لا يخدعه الى آخر الحديث . » معنى سخن آن است كه مسلم راهنماى مسلم است . او را فريب نمىدهد و با او خيانت نمىكند و بر او ظلم نمىكند و با او دروغ نمىگويد و غيبت او نمىكند و بد او نمىگويد . و از آن حضرت منقول است كه فرموده كه ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله فرموده كه ، « هركه شب به روز آورد و اهتمام به امور مسلمانان نداشته باشد ، مسلمان نيست . » و آن حضرت فرموده كه ، « بر تو است كه ناصح خلق باشى ، للّه كه با خداى ملاقات نمىكنى ، به عملى افضل از آن . » و فرموده كه ، « اگر كسى بشنود كه مردى ندا كند و به مسلمانان استغاثه كند و اجابت او نكند ، مسلمان نيست . » و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله فرموده كه ، خلق عيال خداى عزّ و جلّند ، دوست‌ترين خلق به خداى عز و جلّ كسى است كه به عيال خدا نفع رساند . » و از آن حضرت پرسيدند كه ، « دوست‌ترين خلق به خدا كيست ؟ » فرمود كه ، « نافعترين مردمان از جهت مردمان . » و آن حضرت فرموده كه ، « هركه ردّ كند از قومى از مسلمانان ظلمى و شرّى يا آتشى ، بهشت از جهت او واجب مىشود . » و حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود در تفسير آيهء قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً « 1 » . آنكه بگوييد به مردمان بهتر آنچه دوست مىداريد كه در حقّ شما گفته شود . » معلّى بن خنيس گويد : « به حضرت صادق عليه السّلام گفتم كه ، چيست حقّ مسلم بر مسلم ؟ فرمود كه ، هفت حقّ واجب است كه اگر ضايع سازد چيزى را از آن ، بيرون رفته است از دوستى خداى عز و جلّ و خداى را در او بهره‌اى نيست . » راوى گويد : « گفتم : فداى تو شوم

--> ( 1 ) . البقره : 83 .